1.2 แค่นั่งเหม่อแปบเดียวในเวลาเรียน ทำไมถึงเป็นความผิดติดตัว

2.วันนี้ใส่รองเท้าคู่ใหม่
  รองเท้าทำหน้าที่เหมือนยุงลาย
  กัดซะเจ็บ
  แต่ต่างกันหน่อยตรงที่
  ไม่ได้เป็นไข้เลือดออก
  แต่เลือดอะจะออกเพราะมันแสบ
  จนน้ำตาซึม

  น้าบอกว่าของมันใหม่ ใส่แล้วเจ็บแบบนี้แหละ
  มันจะเป็นแผล แต่เดี๋ยวก็หาย
  ใส่ไปนานๆ เดี๋ยวมันก็กัดจนชินไปเองน่ะแหละ

  แล้วน้าก็หัวเราะ


  ไม่เห็นน่าหัวเราะเลย
  แล้วเรื่องของความรู้สึกที่ถูกกัดอยู่ทุกวันล่ะ
  พอเป็นแผลได้หน่อย มันก็เจ็บเป็นเรื่องธรรมดา
  เค้าบอกว่า แผลเรามันตกสะเก็ดได้ไม่เท่าไหร่
  ก็เล่นไปสะกิดมันอีกแล้ว
  บอกตรงๆ เราเองก็ไม่ได้อยากไปสะกิดมันหรอก

  กำลังจะหายดีแล้วเชียว
  โดนกัดอีกแล้ว !

  ก็เลยสงสัย
  ถ้าปล่อยไว้นานๆ
  มันจะเจ็บจนชินเหมือนคำของน้ารึเปล่า ?


  อืม
  ไม่ดีมั้ง

  เพราะบางทีหัวใจก็อ่อนไหวกว่าเท้า

4.พยายามทำให้เหมือนเดิม

  แต่มันไม่เหมือนเดิม 

  เพราะเรา หรือใคร

5.กลับบ้านคนเดียวเดี่ยวนี้เริ่มไม่ชินเท่าไหร่

  พอไม่มีใคร ก็ไม่มีใคร

6. ขอบคุณที่อ่าน

กะว่า เคาน์เตอร์ครบสี่ร้อยเมื่อไหร่จะมาอัพ

นี่เปิดเทอมมา เหมือนไม่ได้ความรุ้เพิ่มเลย

เรียนก็นิสัยเดิมๆอ่ะ นับเวลา คอยดุนาฬิกาเมื่อไหร่จะหมดคาบ

ชีวิตวิ่งรอกตลอดเวลา ไม่ได้มีงานไรเลย

แต่ต้องแบ่งให้ทุกคน ที่ไม่ได้มีมากเหมือนกัน

แต่เวลามันหายไปไหนหมดไม่รุ้

วันนี้เหนื่อย ถอนใจ

คำว่า "ตลอดไป" เราอยากใช้มันได้

ปลาบปลื้มกับตารางเรียนมาก

กุจะร้องไห้